Wij hebben een PlayStation 4 – Couple Goals

Vriendlief en ik wonen nu al een tijdje in ons huisje en ik kan me nog precies herinneren waar één van onze eerste discussies over ging. Namelijk over een PlayStation 4. Ik was er van overtuigd dat ‘dat ding best wel even kon wachten’ aangezien we beter konden investeren in een eettafel. Wel zo handig. Een paar maanden later, kwam de PS4-kwestie weer aan bod. Uiteindelijk besloten we eerst te sparen voor een vakantie en in de tussentijd een Nintendo Wii en een old skool Super Nintendo neer te zetten. Maar, op Black Friday was het eindelijk zo ver. We kwamen hét aanbod van het jaar tegen en vriendlief kon de deal niet aan zich voorbij laten gaan. Dus, sinds kort staat onder onze o-zo-mooie televisie, een prachtige PlayStation 4.

Vriendlief en ik hebben nooit een XBOX gehad. Gelukkig maar. Ik ben opgegroeid met Nintendo en ik durf te wedden dat niemand mij verslaat met Mario Kart op de Wii of Donkey Kong op de Super Nintendo. Princess Peach is my spirit animal. Vriendlief had nog nooit een Nintendo aangeraakt (wanneer hij dit leest, gaat hij vast zeggen dat ik overdrijf) en is een fanatiek PlayStation liefhebber, samen met zijn broer. Ik had daarentegen ooit een keer gesnowboard op dat ding en mensen hun auto gestolen met GTA. Verder dan dat ben ik nooit gekomen en mijn PlayStation kennis was dan ook niet zo groot. Tot een paar weken geleden…

De eerste weken droomde ik over de zinnen: “GET IN FORMATION” en “TIME TO SHOW THEM WHAT YOU ARE MADE OF, SOLDIER”. En dat terwijl ik niet eens speelde, want ik interesseerde me niet in mensen neerknallen. Ik was meer van de kennisquiz-spelletjes en lekker karaoke. Als kerstcadeautje had ik vriendlief een spel beloofd, dus aan iedereen die vroeg wat ik had gekocht zei ik vrolijk: “World of Warcraft. Zo’n stom schietspel. Maar hij wilt het eenmaal hebben.” Wist ik veel dat het Call of Duty heet. En dat het blijkbaar twee totaal verschillende spellen zijn. Dit was het moment dat vriendlief besloot dat ik me ook moest verdiepen in de PlayStation, dus daar ging ik zuchtend een avond voor zitten.

Ik pak mijn lichtroze controller en de volgende uitleg wordt gegeven: “Gi, R1 is schieten. R2 is granaten gooien. L1 is richten. L2 is een C4 neer gooien, maar je moet er wel 2 tegelijk doen. En vergeet niet dat als je L3 gebruikt, dan houd je je adem in voor je sniper. Oh en als je op het driehoekje drukt krijg je een shotgun.” Op dit moment wilde ik mijn controller alweer in de hoek smijten, want ik had geen idee waar hij het over had en daarnaast ben ik ook niet erg geduldig. Toen ik uiteindelijk een beetje doorhad wat het allemaal betekende, iets dat me minstens 4 dagen heeft gekost, zat ik trots tegen mijn broertje van 16 te vertellen dat ik 10 kills had gemaakt. Online. Broertje geloofde er niets van. Gina stuurt screenshot en broertje vertelt doodleuk dat ik tegen robots speel. Vriendlief vertelde dus niet de waarheid.

Vanaf dat moment was ik vastbesloten om vriendlief te laten zien wat ik wel niet kon, dus de momenten dat hij aan het werk of aan het trainen was, zat ik keihard te gamen. Online. Wanneer vriendlief thuis was, zat ik naast hem te schreeuwen: ‘NAAST JE! DIE VENT HEEFT EEN SNIPER! KIJK NOU EENS UIT! GA JE NOG RAAK SCHIETEN? GOOI DIE MOLOTOV COCKTAIL! LEG DIE S-MINE 44 DAAR NEER’ . Wanneer vriendlief naast mij zat om te kijken, accepteert hij het als ik weer eens zelfmoord pleeg met mijn eigen granaat en hij vindt het niet erg dat ik niet op de map kan kijken en spelen tegelijk. Daar is hij voor, zegt ‘ie dan.

In het begin richtte ik alleen op de grond of de lucht en miste ik zelfs een kist die voor me stond. Ik schrok me dood wanneer er een bom viel en heel mijn controller begon te trillen en ik begreep niet welk knopje voor wat was. Maar momenteel kan ik me zeker een master noemen wat betreft kennis. Ik ken de verschillende maps uit mijn hoofd. Ik weet wat een kill streak is en ik begrijp het verschil tussen machineguns, snipers en shotguns. Vriendlief juicht zelfs wanneer ik meer dan 4 kills maak. En wanneer ik tegen mijn broertje zeg: “ik ga spawn killen” dan weet hij precies wat ik bedoel.

In ruil voor al die kennis leer ik vriendlief hoe hij het beste bananen kan laten vallen en het groene schild naar voren moet schieten. Ik leg hem uit hoe hij in de bubbel komt bij Super Mario Bros en hoe hij daar beter in kan blijven zitten, want ik haal het level wel in mijn eentje. Wanneer hij als tweede over de finishlijn komt, maakt dat me net zo blij als wanneer hij een first blood medaille krijgt. Vriendlief luistert naar welke auto hij moet kiezen met welk personage erin (Bowser for the win) en hij vertelt mij welke attachments, zoals een optic, het beste op mijn wapen passen.

Ik ben hem zo dankbaar dat hij gewoon speelt met de naam ‘Pink_Turtle-29’ en ons poppetje een vrouwtje is. Daarom mag hij wel eens met Princess Peach spelen. Als dat geen liefde is…

Liefs,

Gina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s